Storythai

เฮ้ออออออออออ ปวดหัว เริ่มเบื่อๆ
เรียนไปก็จำไม่ได้ มันเป็นอะไรนักหนาวะ
อีกไม่ถึงเดือนก็จะสอบแล้ว ยังไม่ได้อะไรซักกะอย่าง - -"
ความขี้เกียจนี่มันสลัดยากยิ่งกว่ามิสเตอร์จองอีกหวะ (เปลี่ยนสรรพนามแล้วเราะ?)




เข้าเรื่องดีกว่า...
ปล.*อัพไดนี่...แค่ย้อนความหลังเฉยๆ ไม่ต้องอ่านก็ได้นะ



15/6/49
โอ่ยยยยยยยยย นั่งเรียนอยู่ตื่นเต้นแทบบ้า พอรู้ว่าทงบังมาถึงไทยแล้ว
เลิกเรียนปุ๊ป...รีบบึ่งทันที
ไปเจอพี่เจงที่ตึกแกรมมี่...พอซักพักก็ไปตึกวี
พอทงบังออก ก็โดนสตาฟแกรมมี่หลอก -*-
สุดท้ายกลับไปตึกแกรมมี่ 3 ทุ่มแล้ว ต้องกลับบ้าน
ถ้าไม่กลับ พุ่งนี้จะไม่ได้ไปดูงานวี เลยต้องจำใจกลับบ้าน
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ตามศิลปินไม่เจอแล้ว"ร้องไห้"
ทั้งๆที่ตอนนั้นชอบทงบังน้อยที่สุดในกลุ่ม แต่เราคนเดียวในกลุ่ม
ที่ร้องไห้เพราะไม่ได้เจอทงบัง  กอดคอกะอีศิ
เดินไปขึ้นบีทีเอส เฟี้ยวววววววววววววววววววว~~!! โกโฮม..






16/6/49
วันนี้ขอแม่หยุดเรียน เหตุผลง่ายๆเพราะเด๋วประตูปิดเค้าไม่ให้เข้า
ตอนแรกแม่จะไม่ให้ แต่สุดท้ายก็ต้องยอม 5555+
เราใส่เสื้อแดงไปด้วยนะ อยากบอกว่าไปซื้อมาใหม่เลย
เพราะไม่มีเสื้อแดง แถมเสื้อยังเป็นลายหมีกะลังจะกินคนอีกตะหาก 5555+
นั่งเฉยๆ ชิวๆ อยุ่หน้าบีอีซีฮอลล์ เริ่มหิวไปหาข้าวกิน
กินเส็ดพี่ต่ายทำมิราขื่อโทรหาจุ๋ม แล้วอยู่ดีๆพี่ต่ายก้สั่งให้วิ่ง
เราก็ไม่รู้เรื่องก็วิ่ง (แถมยังวิ่งเนียน ไม่ให้คนอื่นตามได้)
เหนื่อยมากๆ เหมือนวิ่งหนีโจรเวียดนาม เรากะว่ามันต้องเป็นกิโลแน่เลยที่วิ่งๆไปเนี่ย
วิ่งไปวิ่งมาสรุปมาโผล่หน้าร้านเสวย รอประมาณ 5 นาที....


แจจุงก็ออกมา
ปาร์คก็ออกมา
มิสเตอร์จองก็ออกมา
จุนซูก็ออกมา
ชางมินก็ออกมา


ในใจคิดว่า"โฮกกกกกกกกกกกกก,,,อะไรมันจะหล่อสมเทพเจ้าขนาดนี้"
เรียกมิสเตอร์จอง "ยูโนโอป้าๆๆ"
มิสเตอร์จองหันมา...........ส่วนเราตาย...-*-

ซักพักทงบังก้ขึ้นรถไป ระหว่างที่รถออกก็มีคนเปิดม่าน
เพิ่งนึกถึงโทษของสายตาสั้นอย่างรุนแรงก็ตอนนั้น เพราะมองไม่เห็นว่าใคร
แต่รู้ว่าเป็นทงบัง ^^



ตอนกลับโบกแท๊กซี่ เพราะเหนื่อยไม่ไหวแล้ว
สรุปแท๊กซี่ขับ 2 เลี้ยว โผล่หน้าฮอลล์
แล้วที่กุวิ่งเป็นกิโลนั่น กุไปอ้อมเทือกเขาตะนาวศรีมาหรือไง เหอเหอ

รอนานมากกว่าจะได้เข้าฮอลล์ พอเข้าไปก็เจอที่อุบาทว์
กว่าทงบังจะขึ้นก็เมื่อย แล้วป้าก็โดนอุ้มออกไป เพราะเป็นลม
ป้าโทรมา"นิวมาหาชั้นหน่อย" กุเดินออกไป เพราะเมื่อยมาก จะเป็นลมตาม
เดินออกไปรับป้าทั้งๆที่อีก 2 แถว เราก้จะได้อยู่หน้าสุดแล้ว
พอกลับเข้ามา แทรกเข้าไปใหม่ ป้าได้ไปแถวหน้าสุด
ส่วนกรุ อีก 4 แถวได้หน้าสุด
ทงบังออกมาไม่รับรู้แล้ว อีนิวกี๊สเป็นเปรตขอส่วนบุญ
มิสเตอร์จองกุหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนเจอที่เสวยว่าหล่อแล้ว แต่ตอนนี้หล่อกว่า
ออร่าเป็นประกาย เหมือนมีแสงสีทองส่องอยู่เรืองๆ เฮ้อ...ดูดีไม่มีที่ติ


พอจบคนเริ่มออก แต่เราไม่ยอมออก -*-
แล้วทงบังก้ออกมาถ่ายรูปรวม เราได้ทีเลยโชว์ป้าย
"ยุนโฮโอป้า ชั้นจะมองแต่คุณคนเดียว"
มิสเตอร์จองหันมา โบกมือ.............ส่วนเรา อาเมน


ขากลับไปส่งทงบังที่โรงแรม แล้วนั่งรถกลับมาสวนลุมต่อ
เดินหาซื้อของให้มิสเตอร์จองในงานมีทพุ่งนี้ ... แล้วก็ไปนอนบ้านพี่บี





17/06/49
วันนี้ตื่นเต้นมากกกกกกกกกกกกก...5555+
เรากะลังจะไปหามิสเตอร์จองด้วยเสื้อสีโปโลสีม่วง กระโปรงสีเขียวทหาร
และกางเกงเลกกิ้ง ^^(ที่มิสเตอร์จองมันชอบให้จีฮเยใส่) (แล้วจะบอกเค้าทำไม?)
ไปถึงตึกแกรมมี่...ลงทะเบียน นั่งอยู่สตาร์บัคส์
รอทงบังมา...................หลับดีกว่ามั๊ย??

แล้วทงบังก้มา วันนี้ให้คะแนนมิสเตอร์จองแต่งตัว
เต็ม100 กุให้ 2ล้าน (มีปัญหาไรมั๊ย?)
หล่อมากกกกกกกกกกก น่ารักด้วย เพอร์เฟคของจิง
เราได้แถว N รอนานหน่อย แต่ก็พอมีเวลาทำใจ 5555+
รอบนี้ได้ขึ้นพร้อมไอศิ พี่ต่าย ตุ๊กตา พี่บี
มีเรากะพี่บีชอบมิสเตอร์จองเหมือนกัน (อันนี้ก้แล้วแต่ดวงหละนะ)


"ต่อไปแถว N ค่ะ" พอสตาฟเรียก ก็ไปนั่งต่อแถว
นับๆกะไอศิ มันได้จุนซู แล้วเราได้มิสเตอร์จองพอดิบพอดี
แต่พอนั่งนึกว่าเด๋วขึ้นลิฟต์ก็ไม่ได้เรียงแล้ว ก็เลยนั่งทำใจแทน - -"

เดินไป...ขึ้นลิฟต์... รู้สึกเหมือนลอยขึ้นมา
เพราะเร็วมากกกกกก กรุยังทำใจไม่ด๊ายยยยยยยยส์
ตอนแรกอยู่ในลิฟต์เราอยู่ในสุด แต่พอลิฟต์เปิด
กุวิ่งคนแรก!!! พอเข้าไปในห้องมีท
ตกใจมาก ไม่มีใครเลย (หมายถึงแฟนเพลงคนอื่น)
กุนี่เผชิญหน้าเทพเจ้า 5 องค์คนแรก แทบช้อคค
อยากจะเบรครอคนอื่นมาช่วยกันเป็นลม แต่รอไม่ไหวแล้ว
แถวมิสเตอร์จองว่างกุขอเสียบ.....



เรื่องในมีทก้บ้าบอกันไป รุ้แต่ว่ามิสเตอร์จอง
วันหลังไม่ต้องเสร่อตั้งใจฟังขนาดนั้นก็ได้นะ อีนิวเขิงงงง >w<



พอเส็ดลงมารอลิฟท์จะลงชั้นล่าง เห็นคนห้อยป้าย P กะลังรอลิฟท์ลงพร้อมกัน
โอวววววววว นี่กุอยุ่กะมิสเตอร์จองนานขนาดนี้เลยหรอ?

ลงมาข้างล่าง ปวดหัวนิดหน่อย เพราะไม่รุ้ตารางงาน
แต่ก็ตัดสินใจออกจากตึกแกรมมี่หลังจากสตาฟลงมาบอกว่า
"ทงบังจะไม่เดินผ่าน" กลับมานั่งกันในรถ
รุมกบาลช่วยกันคิดทงบังจะไปไหน
แล้วพี่ต่ายก็ชี้ทางสว่าง สุ่มๆดุ่มๆกันไป
แล้วก็ใช่ด้วยหวะ เซ้นส์คุณนายคิมรุนแรงมากๆ
กว่าจะรอทงบังนวดตีนเส็ด กุเดินเล่นรอบสีลมได้หลายอยู่
ทงบังออกมาก็ตามมมมมม เจอกันที่โคเรียนทาวน์
อยากบอกว่า"ทงบังหายตัวได้จิงๆ"
กุว่ารถตามติดแล้วนะ แต่มันลงไปตอนไหน??
จนบัดนี้ก็ยังหาคำตอบไม่ได้หวะ เร็วมากกกกกกกกกกก

นั่งรอนานมากกกกกกกกกกก...เดินหาของกินไปทั่ว
เข้าร้านป้าโหด น่ากัวจิงๆ งื๊ดดดดดดดดด
ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย เมื่อยด้วย
แล้วพี่ฉ.ก็ออกมา พร้อมกะตะเกียบ ผ้าเย็น
พร้อมกะบอกว่า "กว่าพี่จะแอบเก็บมาได้ ดีนะพวกทงบังมันไม่เห็น"
555555+ นี่หน้าตาพวกเราโรคจิตขนาดนั้นเลยเราะ?
แต่ก็รับไว้ด้วยความยินดี(และปรีดา ดี๊ด๊าสุดๆ)
 
แล้วทงบังก้ออกมา ... คนแรกแจจุง
ในที่สุดกุก็เห็นหน้าแจจุงจนได้ (แม้วิธีจะพิสดารไปหน่อย)
หลังจากที่องค์ท่านก้มหน้าก้มตาอย่างเดียว
แต่ก็ทำแจจุงหลุดหัวเราะได้เลย
55555+ (กุก็อนาถตัวเองไม่น้อยหละ อุบาดชีวิตดีมาก) -*-

แล้วก็จุนซู...ยิ้มหวานเชียว น่ารัก


แล้วก็มิสเตอร์จอง ... อันนี้คือสงสัยมาก
มีไรติดหน้าเราหรอวะ คือพอเราเรียก
"ยุนโฮโอป้าๆๆ" มิสเตอร์จองก็หันมา แล้วอยู่ดีๆ
มันก้หันไปอีกทาง แล้วปิดปากหัวเราะ -*-
อีนิวงงมากกกกก เฮ่ย เมิงไปเห็นอะไรกุหรอถึงมาหลุดหัวเราะตรงหน้าเนี่ย
(หรือว่ามันเห็นเราตอนทำอัตวินิตบากกรรม((มันเขียนยังไงเนี่ยคำเนี๊ย)ตอนแจจุงวะ)
หรือว่าเราไปทำหน้าหื่นใส่มัน - -"


ส่วนอีก 2 คนที่เหลือ ไม่ได้อยู่ในซีรีบลัมสมอง
เพราะวิ่งตามมิสเตอร์จองไปแล้ว -..-

แล้วก็ไปสนามบิน...ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้ส่งซะแล้ว
สุดท้ายก็กลายเป็นการ์ดช่วยกันแฟนซะงั้น
แต่...ความเลวมันไม่เข้าใคร แล้วก็ไม่ยอมออกจากเราด้วย
"ขอนิดนึงก็ยังดีนะ" สุดท้ายก็ได้จับมือครบ 5 คน
แถมคนสุดท้ายยังเป็นมิสเตอร์จองด้วย ....





1 ปีแล้วเนอะ เร็วมากๆเลย 5555+
ตอนนั้นยังไม่บ้าทงบังเลยอ่ะ อารมณ์แค่ว่าอยากเจอ
แต่ก็โทรไปขอบัตรวีนะ แม้จะไม่ติด แต่ได้อานิสงส์จากไอศิ
แล้วแถมตอนนั้นยังออกจากบ้านตอน 5 โมง
เพื่อไปบนพระพรหมขอให้ได้บัตรวี ขอให้ได้บัตรมีท
เหอๆๆ ขนาดไอศิตอนนั้นมันบ้ายิ่งกว่าเรามันยังไม่ไปเลย
(จิงๆมันจะไป แต่พ่อมันอยุ่บ้าน ส่วนเรากลับมาก็ทะเลาะกะแม่)

บัตรมีท ก็ไม่ได้ไปรอเหมือนชาวบ้านเค้าแต่เช้า
แต่เลิกเรียนแล้วไป ... แต่ก็ซื้อซีดีนะ ซื้อแถวโรงเรียนอีกตะหาก
แล้วตอนจับก็ไม่ได้ด้วย อานิสงส์จากป้าเหมือนกัน
(งานนี้ชีแรงมากกกกกกกกกกกกกก...อย่าได้ทำเป็นเยี่ยงอย่าง)
กลุ่มเรา 13 คน ได้บัตรมีททุกคน จนโดนหาว่า "เส้น" ตลกบริโภคไปหน่อยหละ



งานวีเนี่ย เราได้อะไรครั้งแรกหลายอย่างเลยหวะ
ได้บนต่อพระพรหมครั้งแรก
ร้องไห้เพราะตามไม่เจอครั้งแรก
โดนสตาฟแกรมมี่หลอกครั้งแรก
วิ่งรอบสวนลุมครั้งแรก
ไปบีอีซีฮอลล์ครั้งแรก
ป้ายเราออกรายการเกาหลีครั้งแรก
ไปโคเรียนทาวน์ครั้งแรก
ได้เป็นการ์ดให้ศิลปินครั้งแรก

และที่สำคัญ .. เจอทงบังครั้งแรก

แต่ที่แย่ที่สุดคือ ...เราออก...เกาหลีครั้งแรก
แถมยังเป็น...ของ...ด้วย อุบาทว์กว่านี้คงหาไม่ได้แล้ว


ถ้าคราวหน้าเจอมิสเตอร์จอง อยากถามเหมือนกันว่า
"หัวเราะอะไร" .... ความสงสัยคงต้องเก็บไปจนตายหวะ
มันคงลืมเราไปแล้วววววว...




จากตอนแรกที่ว่าชอบทงบังน้อยที่สุดในกลุ่ม
ตอนนี้กลายเป็นว่ากุนี่อันดับ1ไปแล้ว



"โดนของหรือไงวะเนี่ย"